Interdyscyplinarne spotkanie robocze dedykowane metodom badawczym angażujacym badajacego, jego/jej emocjonalność i cielesność. Punktem wyjścia będą krótkie prezentacje doświadczeń i obszarów poszukiwań obu badaczek poruszających się pomiędzy socjologią, studiami miejskimi oraz teatrologią i pedagogiką. Będą opowiadać o stosowanych przez nie metodach i technikach  zakładających uczestnictwo i wpływ osoby badaczki/badacza na przedmiot badań. 

Ważnym kontekstem dla dyskusji będą bieżące doświadczenia przy realizacji i (uczestniczącej) obserwacji projektu the Knot. 

Ciało jest pierwszym źródłem kontaktu z otoczającym nas światem, które sprawia, że widzimy otoczającą rzeczywistość, możemy ją dotknąć, poczuć, posmakować, pomyśleć. Jest kształtowane przez codzienne praktyki. Czasami bywa skorumpowane przez ucieleśnione idelogie i uniemożliwia pomyślenie świata inaczej. W innych przypadkach może okazać się miejscem oporu, które może być alternatywnym źródłem siły wobec emancypacyjnych dyskursów, wzmacniając je, przesuwając, nadając nowe znaczenie. 

Ciało jest również narzędziem poznania coraz częściej stosowanym nie tylko w polu sztuki, ale również w naukach społecznych. Wciąż jednak mówienie i pisanie o cielesnym doświadczeniu jako nie tylko prawomocnym, ale również niezwykle istotnym źródle danych o relacjach społecznych, pozostaje na marginesie dyskursu naukowego. Podczas warsztatów Julia Kluzowicz, Joanna Erbel i Roman Dziadkiewicz będą rozmawiać ze sobą i przybyłymi gośćmi o ciele badaczki - o potecjale poznawczym jaki posiada, trudnościach w przepisywaniu cielesnego doświadczenia na dyskurs naukowy, o uwiedzeniu przez przedmiot badawczy, cielesnej przyjemności z pracy badaczki oraz o balansowaniu pomiędzy zaangażowaniem i obiektywizującym dystansem i związanej z nim autocenzurze odcinającej badaczki od cielesnego doświadczenia.